GOŚCIE

Wakacyjnych spotkań z teatrem i literaturą - Horyniec-Zdrój

MATEUSZ BEDNARKIEWICZ JACEK BRACIAK OLIWIA CZUBOCHA EWA DAŁKOWSKA KATARZYNA HERMAN GRZEGORZ KASDEPKE MICHAŁ KOMAR ANGELIKA KUŹNIAK JAROSŁAW MIKOŁAJEWSKI JAN JAKUB NALEŻYTY STANISŁAW ALEKSANDER NOWAK JAN PESZEK MICHAŁ SITARSKI GRZEGORZ TURNAU JÓZEF WILKOŃ MICHAŁ ZABŁOCKI
MATEUSZ BEDNARKIEWICZ

Reżyser i scenarzysta, absolwent filozofii UW i reżyserii AT, wykładowca wydziału reżyserii Akademii Teatralnej w Warszawie, reżyser współpracujący m.in. z Teatrem Studio w Warszawie, Teatrem Polskim w Poznaniu, Teatrem Dramatycznym w Warszawie. Laureat m.in. nagrody indywidualnej za scenariusz filmu Warszawa na festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, nominowany do polskiej nagrody filmowej Orły. Reżyser spektakli na podstawie Buchnera, Czechowa, Conrada i innych. Członek Polskiej i Europejskiej Akademii Filmowej.

JACEK BRACIAK JACEK BRACIAK

Absolwent PWST w Warszawie, jeden z bardziej charakterystycznych polskich aktorów teatralnych, telewizyjnych i filmowych. Od 1991 roku współpracuje z Teatrem Powszechnym w Warszawie, gdzie wystąpił przez lata w szeregu interesujących ról m.in. w przedstawieniach wg Gombrowicza, Czechowa, Bułhakowa, czy Dostojewskiego. Na dużym ekranie zadebiutował w 1989 roku epizodem w filmie Z soboty na poniedziałek. W 1993 roku pojawił się w obsadzie głośnego Uprowadzenia Agaty Marka Piwowskiego. Przez lata był rozpoznawalnym mistrzem epizodu, popularność przyniosła mu rola ekscentrycznego projektanta Pshemko w serialu z 2008 roku BrzydUla. W tym samym roku wystąpił również w serialu Londyńczycy i Trzej oficerowie. W 2010 roku zagrał w serialu Ludzie Chudego oraz Prosto w serce, a także w filmach Różyczka i Trzy minuty. 21:37. Rok 2011 przyniósł role w serialu Rodzinka.pl oraz w filmie Róża. Aktor wielokrotnie brał udział w realizacji dubbingów do filmów dla dzieci (Pinokio, Mali agenci 2: Wyspa marzeń, Księga dżungli, Charlie i fabryka czekolady, Dżungla, Artur i Minimki).

OLIWIA CZUBOCHA OLIWIA CZUBOCHA

Młoda śpiewająca artystka z Lubaczowa, absolwentka Liceum Ogólnokształcącego przy Zespole Szkół im. gen. Józefa Kustronia w Lubaczowie. Laureatka wielu konkursów ogólnopolskich i regionalnych, m.in. Ogólnopolskiego Festiwalu Słowa i Turnieju Jednego Poety, gdzie otrzymała nagrody Grand Prix. Wspólnie z Bartkiem Maziarzem z Lubaczowa tworzy muzykę do tekstów wybranych poetów. Ich pierwsza płyta „Przyzywam... czyli Caritas” powstała wg wierszy Jarosława Mikołajewskiego.

EWA DAŁKOWSKA EWA DAŁKOWSKA

Absolwentka PWST w Warszawie. W latach 1972–1974 występowała w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. Następnie na ponad trzydzieści lat związała się z Teatrem Powszechnym w Warszawie. Występowała gościnnie w teatrach całej Polski. W okresie stanu wojennego działała w podziemiu, współtworzyła Teatr Domowy. W 2007 roku została odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za „wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce (...)”. W tym samym roku dostała medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, przyznany artystom teatru zaangażowanym w działalność opozycyjną w dniach stanu wojennego w Polsce. Od 2008 jest członkiem zespołu Nowego Teatru. Za rolę Elizabeth Costello w przedstawieniu Koniec w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego otrzymała Nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza oraz Feliksa Warszawskiego. Aktorka posiada ogromny dorobek ról w Teatrze Telewizji i Teatrze Polskiego Radia. Wystąpiła także w kilkudziesięciu filmach, w tym w Sprawie Gorgonowej Janusza Majewskiego, Bez znieczulenia i Korczaku Andrzeja Wajdy, Kobiecie z prowincji Janusza Majewskiego czy Mistyfikacji Jacka Koprowicza. Występowała w spektaklach muzycznych. Piosenki w jej wykonaniu można znaleźć na płytach: Zimy żal – piosenki z Kabaretu Starszych Panów oraz Kochać lirycznie – 21 poetyckich piosenek o miłości.

KATARZYNA HERMAN KATARZYNA HERMAN

Absolwentka PWST w Warszawie. Za dyplomową rolę Iriny w dramacie Musztra sztuka i życie, wyreżyserowanym przez Waldemara Śmigasiewicza, otrzymała wyróżnienie na XII Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi. W tym samym roku otrzymała angaż do stołecznego Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera, w którym zadebiutowała rolą Agafii Tichonowny w Ożenku Mikołaja Gogola, w reż. Andrzeja Domalika. Rok później została uhonorowana nagrodą za debiut podczas XXXV Kaliskich Spotkań Teatralnych. Aktorka występowała w Teatrze Powszechnym w Warszawie w latach 1994–2008 i stołecznym Teatrze Ateneum w latach 2008–2011. Pojawiała się epizodycznie w blisko 20 serialach telewizyjnych, zagrała również wiele ról drugoplanowych w filmach fabularnych. Często współpracowała z Teatrem Telewizji, biorąc udział w licznych spektaklach. Obecnie aktorka nie jest związana angażem z żadnym teatrem i występuje gościnnie, m.in. w Teatrze Mazowieckim i Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

GRZEGORZ KASDEPKE GRZEGORZ KASDEPKE

Najgorętsze nazwisko polskiej literatury dla dzieci i młodzieży. Nieomal wszystkie jego książki zyskały status bestsellerów. Tworzył kryminały (o detektywie Pozytywce), książki fantastyczne (m.in. Potworak i inne ko(s)miczne opowieści), romanse (Romans palce lizać, Serce i inne podroby), horrory (Poradnik hodowcy aniołów, Kto zamawiał koszmarną przygodę? i inne), a także zabawne książki obyczajowe, które podbiły zarówno serca dzieci, jak i dorosłych (seria o Kubie i Bubie czy ukochane przez przedszkolaków tytuły o uczuciach i emocjach: Horror, czyli skąd się biorą dzieci, Tylko bez całowania, Drużyna pani Miłki itd.). Zdobył chyba wszystkie nagrody, o jakich może marzyć polski autor. Jego teksty znajdują się w prawie każdym podręczniku języka polskiego. Współpracuje z wydawnictwami Nasza Księgarnia, Dwie Siostry, Literatura i Egmont. Łączny nakład wszystkich jego tytułów już dawno przekroczył 5 milionów egzemplarzy. Na podstawie książek Kacperiada oraz Kacper z szuflady studio Human Ark przygotowuje serial animowany. Trwają także prace nad ekranizacją opowieści o Kubie i Bubie. Dwie z jego książek (Detektyw Pozytywka i W moim brzuchu mieszka jakieś zwierzątko) zostały wpisane na światową listę White Ravens.

19.08 / sobota
MICHAŁ KOMAR MICHAŁ KOMAR

Autor powieści, esejów, scenariuszy filmowych i rozmów-rzek (m.in. z Władysławem Bartoszewskim, Stefanem Mellerem, Krzysztofem Kozłowskim). Profesor Collegium Civitas w Warszawie, wiceprezes zarządu Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W swoim pisarstwie zręcznie miesza gatunki, żongluje różnorodnymi odmianami literackiej mowy. Posługuje się szczególną formą tekstu, którą można by nazwać erudycyjną opowieścią, ewentualnie – fabularyzowanym esejem, formą synkretyczną, łączącą cechy prozy artystycznej i dyskursywnej. Nie dziwi więc, że proza Komara podoba się zarówno tym czytelnikom, którzy, nieco staroświecko, przypisują literatom olimpijską mądrość, jak i tym, którzy potrafią docenić urodę atrakcyjnej, porywającej opowieści. Wytrwały komentator tego pisarstwa, Marek Zaleski, wskazuje na stałe elementy eseistycznego pisarstwa Michała Komara: „gra przypadku i skrzek rzeczywistości, paradoksalność naszej kondycji, szyderstwo z tęsknot do rozstrzygnięć ostatecznych, sondowanie nieprzejrzystości świata i stoicka pochwała kapryśności losu”.

ANGELIKA KUŹNIAK ANGELIKA KUŹNIAK

Autorka opowieści reporterskich Marlene (Czarne 2009) i Papusza (Czarne 2013) oraz współautorka dwóch reportaży zamieszczonych w nominowanym do Nagrody Literackiej Nike 2008 tomie Włodzimierza Nowaka Obwód głowy. Trzykrotnie uhonorowana nagrodą Grand Press, kilkakrotnie nominowana do Polsko-Niemieckiej Nagrody Dziennikarskiej. Za wywiad z Hertą Müller otrzymała w 2010 roku Nagrodę im. Barbary Łopieńskiej. „Za reportaże o powinności artysty, o obowiązku, jaki ma się wobec własnego talentu, wobec świata, wobec Tego, kto nam ten talent podarował” otrzymała nagrodę w kategorii Inspiracja Roku w Ogólnopolskim Konkursie Reportażystów Melchiory 2014. W 2016 roku nominowana do Nagrody Literackiej Nike za książkę Stryjeńska. Diabli nadali.

JAROSŁAW MIKOŁAJEWSKI JAROSŁAW MIKOŁAJEWSKI

Poeta, tłumacz z języka włoskiego, eseista, reportażysta. W swojej twórczości jest niezwykle wszechstronny: pisze erudycyjne eseje, reportaże, nawet książki dla dzieci (trylogia kryminalna: Uśmiech Bambola, Szklane oczy, Zwycięski koń, 2015). Opublikował osobiste wspomnienie o Ryszardzie Kapuścińskim (Sentymentalny portret Ryszarda Kapuścińskiego, 2006), zbiór rozmów z Julią Hartwig (Największe szczęście, największy ból, 2014) i wywiadów z ważnymi mężczyznami polskiej kultury, publikowanymi wcześniej w „Wysokich Obcasach”, m.in. Jerzym Bralczykiem, Donaldem Tuskiem, Januszem Zaorskim i Markiem Niedźwiedzkim. Jego książki ukazały się we Włoszech, Holandii, USA, na Ukrainie. Były tłumaczone na albański, francuski, niemiecki, hiszpański, chorwacki, serbski, bułgarski, czeski, ukraiński, grecki, litewski i rosyjski. Jest postacią niezwykle zasłużoną dla relacji polsko-włoskich. W latach 2006–2012 był dyrektorem Instytutu Polskiego w Rzymie, o kulturze włoskiej opowiada czytelnikom „Gazety Wyborczej”, jest przewodniczącym kapituły Nagrody im. Leopolda Staffa, wyróżniającej przekłady włoskiej literatury i książki poświęcone Italii.

JAN JAKUB NALEŻYTY JAN JAKUB NALEŻYTY

Aktor estrady, piosenkarz, satyryk, wykonawca piosenek autorskich i francuskich. Występował w kabarecie Jana Pietrzaka, pojawiał się też w wielu programach radiowych i telewizyjnych. Współpracował m.in. z Teatrem Stara Prochownia i Teatrem Rampa w Warszawie, Teatrem Dramatycznym w Białymstoku, Teatrem Dramatycznym w Płocku. Jest autorem popularnych sztuk, m.in.: Trzy razy łóżko, Ta cisza to ja, Mój dzikus, Piękne panie i panowie, Andropauza – męska rzecz, czyli Zdecydowana odpowiedź na Klimakterium, Dieta cud – komedia odchudzająca, Andropauza 2 czyli Męska rzecz być z kobietą oraz Viagra i chryzantemy. Twórca tekstów piosenek dla wielu wykonawców, m.in. dla Beaty Rybotyckiej, Zbigniewa Wodeckiego czy Jacka Wójcickiego. Założyciel Teatru Komedia w Krakowie.

STANISŁAW ALEKSANDER NOWAK STANISŁAW ALEKSANDER NOWAK

Ukończył nauki polityczne na Uniwersytecie Wrocławskim oraz handel zagraniczny na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Służył na okręcie Marynarki Wojennej jako sygnalista okrętowy, przyjaźnił się z Tomaszem Beksińskim, synem Zdzisława Beksińskiego. Dziennikarz, prozaik, dramaturg, autor tekstów kabaretowych. Stały felietonista "Słowa Polskiego", "Wieczoru Wrocławia", Gazety Wrocławskiej". Publikował m.in. w "Szpilkach", "Sprawach i ludziach", "Detektywie Dolnośląskim" oraz "Gazecie Zachodniej. West Zeitung". Laureat kilku konkursów literackich. M.in. w konkursie Uniwersytetu Gdańskiego nagrodzony za fragment epopei "Galicyanie", a w konkursie dramaturgicznym poznańskiej Sceny na Piętrze został wyróżniony nagrodą Estrady Poznańskiej za tragikomedię "Szkoła Katów". W 2017. otrzymał Nagrodę Literacka m.st. Warszawy w kategorii Proza za tetralogię "Galicyanie".

JAN PESZEK JAN PESZEK

Absolwent krakowskiej PWST, zadebiutował w 1966 roku na deskach Teatru Polskiego we Wrocławiu. W następnych latach pracował m.in. w łódzkim Teatrze Nowym i krakowskim Starym Teatrze, a w ostatnich latach regularnie pojawiał się na scenach warszawskich (Teatr Narodowy i Teatr Rozmaitości). W swoim dorobku ma role u najsłynniejszych polskich reżyserów teatralnych: Jerzego Krasowskiego, Kazimierza Dejmka, Mikołaja Grabowskiego, Jerzego Jarockiego, Krystiana Lupy, Michała Zadary czy Grzegorza Jarzyny. Laureat Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza – przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 1986/1987, za rolę w Scenariuszu dla trzech aktorów Bogusława Schaeffera w Teatrze STU w Krakowie oraz za rolę Jakuba w przedstawieniu Republika marzeń Brunona Schulza w Starym Teatrze im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie. W filmie debiutował już w 1969 roku w Znakach na drodze, jednak regularnie na ekranach kinowych zaczął się pojawiać dopiero na początku lat 80. Zagrał w kilkudziesięciu polskich filmach, w jego filmografii znajdują się role m.in. w: Był jazz Feliksa Falka, Ferdydurke Jerzego Skolimowskiego, Śmierci jak kromka chleba Kazimierza Kutza, Łabędzim śpiewie Roberta Glińskiego, Ucieczce z kina „Wolność” Wojciecha Marczewskiego i Darmozjadzie polskim Łukasza Wylężałka.

MICHAŁ SITARSKI MICHAŁ SITARSKI

Absolwent krakowskiej PWST (wcześniej na wydziale lalkarskim we Wrocławiu). Podczas studiów debiutował rolą Gościa w Wiśniowym sadzie w Teatrze Starym w Krakowie (2001). Grał również w warszawskim Teatrze Rozmaitości (Sny, Tlen), a od roku 2004 w Teatrze Powszechnym, w którego zespole jest od roku 2006. Występował w serialu Egzamin z życia. W Teatrze Powszechnym stworzył role m.in. w Miarce za miarkę w reż. Anny Augustynowicz, w Albośmy to jacy, tacy… Piotra Cieplaka, w spektaklu Konformista Marka Fiedora, w Złym Jana Buchwalda, w Zbrodni i karze Waldemara Śmigasiewicza. Jest również popularnym aktorem dubbingowym.

GRZEGORZ TURNAU GRZEGORZ TURNAU

Kompozytor, piosenkarz i pianista, autor tekstów, aranżer. W 1984 roku, jeszcze jako licealista, otrzymał I Nagrodę na XX Studenckim Festiwalu Piosenki, wkrótce potem trafił do Piwnicy pod Baranami, z którą związany był przez 13 lat. W 1991 roku ukazał się jego debiutancki album Naprawdę nie dzieje się nic. Od tego czasu wydał 16 solowych albumów i uczestniczył w kilkudziesięciu innych projektach fonograficznych. Komponuje muzykę dla filmu i teatru, jest też autorem większych form muzycznych i (od 2016 roku) kierownikiem muzycznym Teatru Lalka w Warszawie. Jest laureatem wielu nagród, m.in. 9 Fryderyków, 2 Wiktorów, Grand Prix Festiwalu w Opolu. Otrzymał medal Gloria Artis i Złoty Krzyż Zasługi. W 2016 roku został laureatem Nagrody Miasta Krakowa w dziedzinie kultury i sztuki.

JÓZEF WILKOŃ JÓZEF WILKOŃ

Ilustrator, malarz, rzeźbiarz, autor scenografii, należy do grona najwybitniejszych polskich artystów zajmujących się ilustracją. Na jego dorobek w tej dziedzinie składa się blisko dwieście książek, zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Ilustrowane przez niego wydawnictwa przetłumaczono na ponad 20 języków. Współpracował m.in. z Naszą Księgarnią, Czytelnikiem, Wydawnictwem Literackim, Krajową Agencją Wydawniczą, wydawnictwem Flammarion (Paryż), Middelhauve Verlag (Kolonia), Loewes Verlag (Bayeruth), Kinderbuchverlag (Berlin), Parabel Verlag (Monachium), Atlantis Verlag (Zurych) i Greek Peace Publishers (Tokio). Jego twórczość ilustracyjna zadziwia różnorodnością form opracowania plastycznego tekstu. Artysta chętnie eksperymentuje z technikami malarskimi, chociaż najczęściej używa tuszów, akwareli oraz suchych pasteli. Prace Józefa Wilkonia znajdują się w wielu publicznych i prywatnych kolekcjach na całym świcie. Dorobek artysty obejmuje kilkadziesiąt wystaw zbiorowych i ponad 60 indywidualnych, m.in. w MAG Gallery (Zurych, 1980), Centre Pompidou (Paryż, 1989), Museum of Illustration (Toyama, 2001) i Zachęcie Narodowej Galerii Sztuk (Warszawa, 2006).

MICHAŁ ZABŁOCKI MICHAŁ ZABŁOCKI

Poeta, autor serii poetyckich zdarzeń medialnych znanych pod nazwą Multipoezja: Wierszy na murach, Wierszy chodnikowych, Wierszy pisanych na czatach, blogów poetyckich itp. Zrealizował projekt wielojęzycznego międzynarodowego portalu poetyckiego eMultipoetry.eu według własnego pomysłu. Autor tekstów piosenek w repertuarach Grzegorza Turnaua, Czesława Mozila, Jacka Wójcickiego i wielu innych. Twórca librett i tekstów piosenek do spektakli, m.in. Legalna blondynka (2015), Bastien i Bastienne (2014), Dzieje grzechu (2009). Opublikował dziewięć zbiorów wierszy – m.in. Natężenie świadomości, Pustka w środku, Twój Dekalog, 100 krótkich wierszy, Blogostan_01, Koleżanki mojej żony, czyli Blogostan_02 i najnowszego – Janowska. Wykładowca Studium Literacko-Artystycznego przy Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od czerwca 2014 roku jest prezesem krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.